تبلیغات
كلاس سوم من - کودکان پیش فعال

 تازه وارد مهمانی شده اید كه كوچولوی تان شروع می كند از سر و كله میزبان بالا رفتن. یك جا بند نمی شود و مدام وسط حرف دیگران می پرد. یكی از مهمانان به كنایه به شما می گوید باید فرزندتان را نزد روانپزشك ببرید چون احتمالاً بیش فعال است. اما آیا واقعاً فرزند شما چنین مشكلی دارد یا این تنها یك ویژگی رفتاری است كه در اصطلاح به آن شیطنت گفته می شود. حالا وقت آن است كه نگاه دقیق تری به این مشكل بیندازید تا از سوءتفاهم درباره فرزندتان پیشگیری كنید.


بیش فعالی چیست؟

این اختلال یكی از اختلالات شایع و در عین حال با تشخیص سخت برای پزشكان است. اختلال بیش فعالی بیماری پیچیده ای است و اغلب تشخیص داده نمی شود. درباره كودكی كه با چنین اختلالی تشخیص داده می شود ۳ علامت را نباید از یاد ببرید كه شامل پرتحركی، كمبود توجه و تمركز و در نهایت اعمال تكانه ای (كارهای ناگهانی و غیرقابل پیش بینی) است.

زمانی كه پزشك بتواند جزئیات لازم را از والدین و مدرسه به دست آورد می توان معیارهای لازم را در نظر گرفت. علائم اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی باید در بیشتر از یك مكان دیده شود مثلاً خانه و مدرسه و البته اینكه برای چند ماه این علائم بروز كند. داشتن ۶ علامت یا بیشتر از علائم اختلال كم توجهی یا بیش فعالی كه باید دست كم ۶ ماه وجود داشته باشد تا بتوان گفت كودك بیش فعال است.

علائم بیش فعالی

تعدادی از علائم مربوط به بیش فعالی و اختلال توجه و تمركز شامل موارد زیر است:
ـ كودك غالباً با دست هایش بازی می كند و در جایش می لولد.
ـ كودك معمولاً كلاس را ترك می كند.
ـ غالباً می دود یا می پرد.
ـ اغلب بازی یا فعالیت هایش پر سروصداست.
ـ به نظر می رسد كودك همیشه در حال حركت است.
ـ زیاد صحبت می كند.
ـ از توجه به جزئیات ناتوان است.
ـ اغلب قادر به پیگیری دستوران یا اتمام كارها نیست.
ـ اغلب وسایل خود را گم می كند.

ممكن است كودك شما بیش فعال باشد

برای كودكی با اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی انجام برخی رفتارها ممكن است سخت تر باشد. حال بهتر است این سوال ها را از خودتان بپرسید:
ـ آیا زمانی كه از كودك تان می خواهید كاری انجام دهد مشكلی در شنیدن دارد؟
ـ آیا او نسبت به دیگر كودكان سریع تر هیجان زده می شود؟
ـ آیا خانه شما در زمان غذا خوردن، به خواب رفتن، شستن دندان ها و دیگر كارها به میدان جنگ بدل می شود؟
ـ آیا معلم شما نسبت به رفتار كودك شما در مدرسه نگران است.
ـ و زود تمركزش را از دست می دهد و فراموش كار است؟

این بچه ها مغزشان متفاوت است

اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی یك بیماری عصبی ـ رفتاری است با ۲ مولفه: بیش فعالی و بی توجهی یا نداشتن تمركز. برخی از این كودكان به صورت واضح فعالیت زیادی دارند و برخی هم توانایی تمركز ندارند اما بیشتر آنها هر دو مشكل را با هم دارند. این بچه ها مغز ماشین فراری را دارند اما با ترمز دوچرخه. ذهن آنها در حال مسابقه است اما نمی توانند در زمان لازم سرعت شان را كم كنند. اسكن های متعدد نشان می دهد بخشی از مغز كودك دچار اختلال كه به كنترل رفتار كمك می كند، موجب تمركز می شود و آنچه نیاز به انجام آن دارد را طبقه بندی می كند، كمی كوچكتر است. علاوه بر این انتقال دهنده های عصبی شیمیایی مغز مانند سروتونین، دوپامین و نوراپی نفرین كه پیام را از یك قسمت مغز به قسمت دیگر می فرستند در آنها دچار كمبود است بنابراین برای مثال اگر معلم یك آموزش ۵ مرحله ای به كودك بدهد، او ممكن است تنها بتواند ۲ مرحله اول را انجام دهد و توالی كارهای بعدی را از دست بدهد.

دلیل بیش فعالی معلوم نیست

بیشتر مطالعات نشان می دهد اختلال بیش فعالی موروثی است. اما در سال های اخیر تحقیقات از ارتباط این اختلال با مواد سمی محیطی مانند بیس فنول A و فتالات (مهمترین مواد در تولید مواد آرایشی، پلاستیك، پرده حمام) و همین طور حشره كش ها خبر می دهد. این علم بسیار جدید است و تحقیقات همچنان باید ادامه پیدا كند. كودكان نسبت به مواد سمی محیط حساس هستند و باید نسبت به مواجهه آنها با این مواد دقت شود. چندین دلیل دیگر برای ابتلای كودك به اختلال بیش فعالی می توان در نظر گرفت كه از جمله می توان به ژنتیك، آسیب كوچك مغزی در زمان تولد یا حتی استرس و نگرانی دوران بارداری اشاره كرد.

چطور تشخیص بدهیم

در اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی معدل سنی می تواند از ۲ یا ۳ سالگی باشد. در ۲ سالگی پزشكان به دنبال یافتن علائم هستند و هر چه زودتر این نقص تشخیص داده شود زودتر می توان مداخله كرد. اما در اغلب موارد تا زمانی كه كودك به سن مدرسه نرسیده كه نیاز به توجه و نشستن طولانی مدت داشته باشد، این اختلال قابل تشخیص نیست. بچه های باهوشی كه نشانه های ضعیفی دارند، ممكن است سال ها علائم را داشته باشند تا دوره آموزشی مدرسه كه باید برنامه منظم، چند منظوره و مدیریت زمان انجام دهند و اینجاست كه دچار مشكل می شوند.

دختران فرق دارند

پسران سه برابر دختران در معرض این اختلال هستند و به طور معمول دختران ۵ سال بعد از پسران تشخیص داده می شوند. دختران بی نظم و ساكت كمتر به چشم می آیند حتی اگر اختلال شان به اندازه پسران باشد. بی توجهی و نادیده گرفتن موضوعات پیرامون از علائم اختلال در دختران مبتلا به بیش فعالی است. در پسران به جای آن انجام و بروز حركات و رفتارهای متفاوت و غیرمنطقی بدون انگیزه قبلی و برنامه عاری از فكر انتظار می رود. در دوران دبستان دخترانی با اختلال بیش فعالی، كودكانی كم دقت یا بی دقت هستند، همچنین در آموختن مهارت های آموزشی و حل مسائل ضعیف بوده و به جزئیات و موضوعات محیط پیرامون خود توجه ندارند، كمتر توجه می كنند و با تمام كردن كارها مشكل دارند اما آنها معمولاً پرخاشگر نیستند. دختران قرار نیست كیف مدرسه شان را در زمین بازی جا بگذارند یا دفتر مشق شان كثیف باشد.

تشخیص سخت است

هیچ آزمایشی وجود ندارد كه با انجام آن بتوان گفت كودك دچار بیش فعالی است. اما اغلب پزشكان با تاریخچه خانوادگی، جزئیات پرسش هایی كه انجام می دهند و بررسی رفتار كودكان و میزان اهمیت آن براساس سن و سال او سعی می كنند تشخیص صحیح را داشته باشند. با صحبت كردن با كودك، والدین و معلمان و اگر لازم باشد مادربزرگ و پدربزرگ و اقوام پزشكان می توانند تعیین كنند علائم با توجه به سن كودك متناسب است یا مشكل جدی وجود دارد. آنها باید عواملی مانند عصبانیت، اختلال یادگیری، افسردگی، طلاق یا بیماری یكی از اعضای خانواده را هم در نظر بگیرند.

درمان دارویی برای كدام بچه ها لازم است؟

دارو درمانی به همراه روان درمانی و تغییراتی كه در زندگی روزانه كودك ایجاد می شود می تواند شرایط را بهبود دهد. داروها زمانی كه با رفتار درمانی همراه شوند می توانند پرخاشگری و بی توجهی كودك را به میران زیادی بهبود دهند. دارو درمانی زمانی پیشنهاد می شود كه تعداد علائم كودك براساس سنش مشخص شود و تنها زمانی از دارو استفاده می شود كه كودك واقعاً نیاز داشته باشد. در كودكانی كه علائم متوسط تا شدید این اختلال را دارند دارو درمانی كمك كننده است. در علائم خفیف تر معمولاً از مشاوره درمانی استفاده می شود. اما دارویی كه برای یك كودك كارساز بوده است نمی تواند برای دیگری هم همان نتیجه را داشته باشد. به همین دلیل پزشكان نظارت زیادی بر كودك دارند تا بتوانند تركیب مناسب را پیدا كنند. مشخص نیست چرا اما كودكانی كه در یك سن خاص دارویی را تحمل نمی كنند ممكن است چند سال بعد به خوبی به همان دارو جواب دهند.



تاریخ : شنبه 7 آذر 1394 | 07:02 ب.ظ | نویسنده : همتیان | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • فوت آن دی ال